Przegląd Nauk Historycznych

pnh

Przegląd Nauk Historycznych

Redaktor naczelny:
prof. dr hab. Zbigniew Anusik

„Przegląd Nauk Historycznych” jest półrocznikiem wydawanym przez Instytut Historii Uniwersytetu Łódzkiego. Czasopismo zostało założone w 2002 r. z inicjatywy grupy pracowników Instytutu Historii UŁ przez Albina Głowackiego i Zbigniewa Anusika. Publikuje artykuły, wydawnictwa źródłowe, recenzje, polemiki i inne formy wypowiedzi o charakterze naukowym dotyczące historii powszechnej i dziejów Polski od starożytności do czasów współczesnych.
Redakcja zastrzega sobie prawo recenzowania i dokonywania zmian w nadesłanych materiałach. Teksty kwalifikuje do druku zespół redakcyjny we współpracy z członkami Rady Programowej i po zasięgnięciu opinii dwóch recenzentów (specjalisty z grona stałych współpracowników „Przeglądu Nauk Historycznych” oraz recenzenta tomu).

http://przeglad.uni.lodz.pl/

 

Komentarze

O CZASOPIŚMIE

  • Redakcja:
  • redaktor naczelny: Zbigniew Anusik (e-mail: zanusik@uni.lodz.pl),
  • z-ca redaktora: Katarzyna Jedynakiewicz-Mróz  (e-mail: jedmroz@uni.lodz.pl),
  • sekretarz: Małgorzata Karkocha (e-mail: mkarkocha@uni.lodz.pl)
  • Rada programowa: 
  • Neal Ascherson (Londyn),
  • Michel Balard (Paryż),
  • Anthony A. M. Bryer (Birmingham),
  • Andrzej M. Brzeziński (Łódź),
  • Albin Głowacki (Łódź),
  • Geoffrey Greatrex (Ottawa),
  • Michael Grünbart (Münster),
  • Fiona Haarer (Londyn),
  • Siergiej Iwanow (Moskwa),
  • Maciej Janik (Łódź),
  • Jan Kęsik (Wrocław),
  • Ewald Kislinger (Wiedeń),
  • Johannes Koder (Wiedeń),
  • Maciej Kokoszko (Łódź),
  • Wiesław Puś (Łódź),
  • Paweł Samuś (Łódź),
  • Jacek Staszewski (Toruń),
  • Alicja Szymczakowa (Łódź),
  • Wojciech Szczygielski (Łódź)

Komentarze

Instrukcja redakcyjna „Przeglądu Nauk Historycznych”

   I. Zaleca się, aby teksty były odpowiednio sformatowane: format pracy B5, pismo zasadnicze 11/13 pt, przypisy 9/11 pt, czcionka Bookman Old Style. Do tekstu należy dołączyć streszczenie w języku polskim oraz w języku kongresowym, nie przekraczające jednej strony wydruku komputerowego. Gotowy tekst należy dostarczyć w formie wydruku i w wersji elektronicznej.

   II. Układ pierwszej strony artykułu i artykułu recenzyjnego: z lewej strony u góry imię i nazwisko autora, a także nazwa instytucji. Poniżej po środku tytuł. Wszystkie elementy pismem tekstowym.

   III. Układ pozostałych rodzajów tekstów.

   1. W recenzji nad tekstem zamieszczamy nagłówek: pełne imię i nazwisko autora recenzowanej pracy, pełny tytuł według strony tytułowej (jeśli recenzja dotyczy pracy zbiorowej lub edycji źródłowej, po tytule podajemy pełne imiona i nazwiska redaktorów lub wydawców; jeśli praca jest wielotomowa – liczbę tomów cyframi rzymskimi, np. t. I–II), nazwę wydawnictwa, miejsce i rok wydania, liczbę stron, np. ss. 254, ewentualnie nazwę serii wydawniczej. W nagłówkach stosujemy skróty w języku recenzowanej pracy, np. ed., hrsg. von, vol. I–II, Bd. I–II itd. Imię i nazwisko autora recenzji oraz nazwę instytucji, w której pracuje umieszczamy pod tekstem recenzji, z prawej strony.

   2. Nekrologi: w tytule tytuł lub stopień naukowy zmarłego, imię i nazwisko zmarłego, obok w nawiasie zwykłym roczne daty życia. Imię i nazwisko autora nekrologu jak w recenzji.

   IV. Tytuły, cytaty, cudzysłowy.

   1. Tytuły dzieł i dokumentów:

   a) Rękopisy: oryginalne tytuły dokumentów podajemy w cudzysłowie, tytuły nadane przez autora tekstu – bez cudzysłowu.

   b) Druki: tytuły dzieł i dokumentów piszemy kursywą

   2. Cytaty:

   a) Źródła cytowane w tekście podaje się w zasadzie w tłumaczeniu (tylko wyjątkowo w oryginale). W przypisach zalecane jest używanie języka oryginału.

   b) W przypadku słowiańskich alfabetów cyrylickich cytaty w tekście oraz w przypisach podajemy w transkrypcji (uwaga ta dotyczy również opisów bibliograficznych).

   c) Opuszczenia w cytowanym tekście sygnalizujemy wielokropkiem w nawiasach kwadratowych […]

   V. Pisownia imion, nazwisk i innych wyrażeń określających osoby.

   1. Stosujemy oryginalną pisownię imion i nazwisk w ojczystym języku osób wzmiankowanych, ewentualnie stosujemy transkrypcję (dla alfabetów cyrylickich). Zasada ta nie dotyczy osób uznanych za powszechnie znane, panujących i świętych.

   2. Imiona osób po raz pierwszy wzmiankowanych w tekście lub w przypisach powinny być przytaczane w pełnym brzmieniu. Później można stosować zapis – inicjał imienia (imion) i nazwisko. Uwaga ta odnosi się również do źródeł archiwalnych.

   3. Osoby wymieniane w recenzjach powinny występować bez stopni i tytułów naukowych i zawodowych. Zasada ta nie obowiązuje w nekrologach w odniesieniu do zmarłych.

   4. W recenzjach słowo „Autor” piszemy wielką literą, o ile odnosi się do autora recenzowanej pracy.

   5. W nekrologach zaimki osobowe określające zmarłych piszemy wielką literą.

   VI. Skróty, daty i inne określenia czasu, liczebniki.

   1. W tekstach stosujemy ogólnie przyjęte skróty: itd., m.in., etc. i inne, a także r. (rok) i w. (wiek).

   2. Daty w tekście:

   a) Miesiąc słownie, np. 23 lutego 1925 r.

   b) Przy różnych stylach (kalendarzach): 15/25 maja 1590 r., 27 lutego/11 marca 1898 r.

   c) Okresy od do: np. 1–10 maja 1700 r., 3 kwietnia – 8 października 2003 r.

  d) W datach wtrąconych w nawiasie miesiąc podaje się liczbą rzymską i nie stosuje się skrótu r. na końcu, np. (3 III 1735).

   3. Daty w przypisach:

   a) Miesiąc liczbą rzymską np. 6 V 1735 (nie dotyczy cytatów)

   b) W braku daty dziennej miesiąc zawsze słownie, np. w czerwcu 1746 r.

   4. Pisownia określeń „wiek”, „rok”.

   a) Przed – zawsze rozwinięte, np. w wieku XVII, w roku 1533.

   b) Po – zawsze skrócone, np. w XVIII w., w 1863 r.

   5. W określeniach typu „w pierwszej połowie”, „lata siedemdziesiąte” nie używa się cyfr.

   6. Liczebniki:

   a) Zapis cyfrowy z oddzielaniem spacją rzędów wielkości, np. 2359, 12 578, 357 682.

   b) Zapis cyfrowy z zastosowaniem skrótów: tys., mln, mld, np. 5 tys., 6 mln, 10 mld itd.

   VII. W przypisach stosujemy zasady podobne jak w tekście głównym. W przypadku zbiegnięcia się w tekście głównym odsyłacza do przypisu z przecinkiem, średnikiem lub kropką kończącą zdanie, odsyłacz umieszczamy przed tymi znakami (z wyjątkiem skrótów, np. r. lub w.). W przypisach stosuje się skróty takie jak w tekście oraz konwencjonalne skróty łacińskie: ibidem, idem, eadem, op. cit., loc. cit. W przypadku wystąpienia dwóch pozycji tego samego autora, po inicjale imienia i nazwisku zapisujemy skróconą wersję tytułu pracy, do której się odwołujemy.

   VIII. Opisy bibliograficzne.

   1. Czasopisma – inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu (kursywą), tytuł czasopisma w cudzysłowie, rok wydania, rocznik (cyframi rzymskimi), numer lub zeszyt (cyframi arabskimi), strony, np.: W. Szczygielski, Polskie priorytety sejmowe w reformie ustroju państwa w okresie Oświecenia (1764–1792), „Przegląd Nauk Historycznych” 2006, R. V, nr 2 (10), s. 29–72.

   2. Serie wydawnicze – inicjał imienia i nazwisko autora, tytuł tekstu (kursywą), miejsce i rok wydania, nazwa serii i numer tomu, strony na końcu. np. J. Tyszkiewicz, Średniowieczne granice wytyczone wzdłuż rzek w Europie Środkowej, [w:] Z dziejów średniowiecznej Europy Środkowo–Wschodniej, red. idem, Warszawa 2007, Fasciculi Historici Novi, t. VI, s. 145–152. W przypadku prac zbiorowych po tytule przywoływanego tekstu następuje po przecinku [w:] tytuł opracowania zbiorowego pisany kursywą oraz inicjał imienia i nazwisko redaktora, np. A. Szymczakowa, Starania o kościół w Chojnach w 1488 r., [w:] In tempore bellis et pacis. Ludzie – miejsca – przedmioty. Księga pamiątkowa dedykowana prof. dr. hab. Janowi Szymczakowi w 65-lecie urodzin i 40-lecie pracy naukowo-dydaktycznej, red. T. Grabarczyk, A. Kowalska-Pietrzak i T. Nowak, Warszawa 2011, s. 477–482.

   3. Teksty zamieszczone w wydawnictwach ciągłych o charakterze wydawnictw zbiorowych traktujemy jak artykuły w czasopismach (tytuły wydawnictw w cudzysłowie), np. M. Karkocha, Proces i stracenie Ludwika XVI w świetle prasy warszawskiej z lat 1792–1793, „Acta Universitatis Lodziensis”, Folia historica 85, 2010, s. 77–95.

   4. Biogramy w Polskim słowniku biograficznym traktujemy jak artykuły w wydawnictwie seryjnym, np. Z. Anusik, Potocki Jerzy Michał, [w:] Polski słownik biograficzny [dalej: PSB], t. XXVIII, Wrocław 1984–1985, s. 44–47.

   5. Stosujemy określenia skrótowe w języku cytowanej pracy, np. red., ed., wyd., oprac. itd.

   6. W opisach bibliograficznych prac opublikowanych w słowiańskich alfabetach cyrylickich stosujemy transkrypcję.

   7. Opisy archiwaliów i rękopisów modernizujemy zgodnie z zasadami określonymi w instrukcjach wydawniczych dla źródeł średniowiecznych i nowożytnych.

   8. W odwołaniach do źródeł archiwalnych stosujemy następujące zapisy: Jerzy Michał Potocki do Ignacego Potockiego, Sztokholm 24 II 1793, Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie [dalej: AGAD], Archiwum Publiczne Potockich [dalej: APP] nr 227, s. 246; Uniwersał Jana III do szlachty sieradzkiej, Gdańsk 4 X 1677, AGAD, Księgi Sieradzkie Grodzkie Relacje [dalej: SG. Rel.], k. 594–595v., 827–828; Lars von Engeström do Gustawa III, Warszawa 25 I 1791, Riksarkivet w Sztokholmie [dalej: RA], Polonica vol. 245, karty bez paginacji.

   9. Opisy bibliograficzne starodruków nie są modernizowane; modernizujemy natomiast ortografię tekstów dziewiętnasto- i dwudziestowiecznych.

Komentarze

Arianta
Index Copernicus Master List
C.E.E.O.L
Central European Journal of Social Sciences and Humanities (CEJSH)
Bibliographic Database of Polish Academic Journals form Humanities and Humanistic Social Studies (BazHum)
Slavic Humanities Index
ERIH Plus
PBN – Polska Bibliografia Naukowa

Komentarze

ul. hm. Aleksandra Kamińskiego 27 a
90-219 Łódź
e-mail: przeglad@uni.lodz.pl

Komentarze

Komentarze